Nostradamus
... een nieuwe visie ...
Laatst bijgewerkt:
12 november 2016
DE VOORSPELLINGEN
ONJUISTE INTERPRETATIES
Napoleon Bonaparte
15 augustus 1769 - 5 mei 1821

De opkomst van Napoleon Bonaparte
Centurie 1, Kwatrijn 60

Veldtocht Sardinië,
22 februari 1793
Centurie 3, Kwatrijn 87

Eerste consul van Frankrijk
Centurie 4, Kwatrijn 54

Grote Sint-Bernhardpas,
mei 1800
Centurie 5, Kwatrijn 20

Inname Milaan
Centurie 3, Kwatrijn 37

Kroning tot keizer van Frankrijk,
2 december 1804
Centurie 8, Kwatrijn 57

Invasie in Rusland, 1812
Centurie 4, Kwatrijn 75

Slag bij Moskou, 1812-1813
Centurie 8, Kwatrijn 85

Verbanning naar Elba,
6 april 1814
Centurie 10, Kwatrijn 24
 
1e Wereldoorlog 1914-1918

Aanleiding tot de
Eerste Wereldoorlog 1914-1918
Centurie 9, Kwatrijn 55

*** UPDATE ***
Oorlogsvoering in de lucht, beide wereldoorlogen
Centurie 1, Kwatrijn 64

*** UPDATE ***
Kerk "St-Gervais-et-St-Protais" geraakt door Parijs-Geschut
29 maart 1918
Centurie 3, Kwatrijn 6
Geboortedag - Plaats van geboorte en ouderlijk huis

Michael Nostradamus werd als Michel de Nostredame op 23 december 1503 (14 december 1503 Juliaanse kalender) te Saint-Rémy-de-Provence geboren, uit het huwelijk van de notaris Jacques Nostradamus en diens vrouw Renée de St.-Rémy. Zijn geboortehuis bestaat nog steeds. De voorouders van zijn moeder bezaten een groot talent voor wiskunde en medicijnen. Eén van hen, Jean de St.-Rémy, was lijfarts van de hertog van Calabrië. Ook onder de voorouders van vaders kant kwamen artsen voor, o.a. Peter Abraham Salomon, die graaf René de Provence, titulair koning van Jeruzalem, vergezelde op zijn kruistocht. De vader was van joodse afkomst en behoorde tot de stam Isaschar, aan wiens leden bijzondere profetische gaven werden toegeschreven.
De naam Nostradamus = de nôtre Dame (onze lieve Vrouwe) - doet vermoeden dat de vader in een kerk die aan Maria was gewijd, tot het katholieke geloof overging. In het Nostradamus-museum dat zich in het kasteel de l'Emperi te Salon bevindt (zie foto rechtsboven van deze site), wordt de kopie bewaard uit de archieven van de Maltezer Orde, waarin staat dat het gezin van notaris Jacques voor de somma van 20 dukaten gedoopt werd. Zoals toen gebruikelijk was, werd de naam nôtre Dame verlatiniseerd tot Nostradamus.
Waarschijnlijk zijn de ouders van Jacques destijds uit Spanje gevlucht voor de Inquisitie, die onder de regering van Isabella van Castilië (1474-1504) en Ferdinand van Aragón (1479-1516) de joden fanatiek vervolgde.
Velen weken uit naar de Provence, waar een grotere godsdienstvrijheid heerste. Deze voorouders hadden medische kennis en belangstelling voor kabbalistiek van de Arabieren overgenomen.
De beroemdste kabbalist was wel de Portugese Rabbijn Abarbanel, die in 1508 stierf. Hij was een tijdgenoot van de vader van onze ziener.
De jonge Nostradamus had een grote band met zijn grootvader van moeders zijde, Jean de St.-Rémy. Deze bracht hem liefde voor de sterren bij, zodat buren en kennissen hem als kind al de kleine sterrenvriend noemden.
Student in Avignon en Montpellier

Na de dood van deze geliefde grootvader ging Nostradamus naar Avignon om daar humanistische wetenschappen te studeren. Alhoewel Avignon staatsrechtelijk onder de paus viel, heerste daar gedurende het bewind van de Renaissance-pausen volledige vrijheid. Natuurlijk was theologie officieel ook hier nog steeds de koningin der wetenschappen, maar dit was slechts schijn. Bovendien was de Renaissance ook de tijd van de secularisatie der Kerk, zodat men allerwegen mensen zonder enige roeping in geestelijke ambten aantrof, wier enig oogmerk was zich te verrijken.
De belangstelling voor de klassieke filosofie bloeide. In de vertalingen die de Arabieren destijds van de originele teksten gemaakt hadden, waren vele fouten binnengeslopen: ze hadden de astronomie tot astrologie omgedoopt, de filosofie tot theosofie en ze hadden bovendien een soort schijnwereldbeeld geschapen. Het gelukte Nostradamus zich door zijn studie hiervan los te maken. Hij drong door tot de oorspronkelijke geest van de klassieke wereld en we kunnen constateren dat hij net zo vertrouwd was met de Griekse en Romeinse godenwereld als met de God en de heiligen van de christelijke wereld.
Toen Nostradamus 22 jaar was, liet hij zich inschrijven aan de universiteit van Montpellier (die een grote naam had op medisch gebied), om medicijnen te studeren.
Omdat in die tijd medicijnen en esetorisme geen aparte disciplines waren, kon de arts ongestoord astrologische voorspellingen doen. Het zou hem een fortuin opleveren. Twaalf jaar lang reisde hij door Europa en ontwikkelde hij medicijnen waarvan hij het recept zorgvuldig geheim hield.
Strijd tegen de zwarte dood

Door de zalen van de universiteit van Montpellier weergalmde de angstkreet:'Vlucht, vlucht voor de zwarte dood. De zwarte moordenaar is gekomen!'
En hier worden we dan voor het eerst geconfronteerd met het wezenlijke karakter van de jonge humanist in al zijn veelzijdigheid. Hij vluchtte niet, maar hield stand en bond vrijwillig de strijd aan met deze verschrikkelijke bezoeking.
Bij al deze verschrikkelijke ellende hield Nostradamus hoofd en hart koel. Hij had een middel tegen de pest gevonden; het was een uit kruiden bereid aromaticum, dat in de mond genomen moest worden om besmetting te voorkomen. Met dit preventieve middel heeft Nostradamus vele honderden het leven gered.
Gedurende de pestepidemie was de universiteit van Montpellier gesloten. Nostradamus werkte in die periode te Narbonne, Toulouse en Bordeaux, waar hij met alle macht en middelen de ziekte te lijf ging.
Hij bleef gezond en behaalde in 1529, toen de epidemie uitgewoed was, met veel lof zijn doktersbul. Daarna doceerde hij korte tijd aan dezelfde universiteit.
Praktizerend arts in Agen - Vrouw en kinderen sterven - Verre reizen

Nostradamus trouwde en werd vader van twee kinderen, een jongen en een meisje. Helaas stierven zowel zijn vrouw als zijn kinderen aan een toen nog onbekende ziekte, waarschijnlijk difterie. De dood van zijn dierbaren had hem dermate geschokt dat hij Agen de rug toekeerde en op reis ging. Hij trok evenals zijn grote collega en tijdgenoot Paracelsus als reizend geneesheer door Frankrijk en Italië.
Met zijn beweeglijke en opmerkzame, maar altijd kritische geest heeft hij gedurende deze reizen veel gezien en geleerd. Maar toen riep zijn geboorteland hem terug. Een boodschapper reisde hem na en smeekte: 'Kom terug, help ons. De pest heerst!'
Als ervaren arts bestrijdt hij in 1546 de grote pestepidemie in Aix, de hoofdstad van de Provence. In een boek dat in 1577 in Antwerpen werd uitgegeven, beschrijft Nostradamus ons de onvoorstelbare verwoestingen die de pest in Aix aangericht had. Hieruit het volgende:

'De zwarte dood had het zo zeer op de bewoners van Aix begrepen, dat zelfs ouders zich niet langer om hun kinderen bekommerden. Zodra zij enig teken van de ziekte ontdekken, lieten de vaders vrouw en kinderen in de steek. Gek van angst sprongen velen in het water of uit het raam. Zwangere vrouwen forceerden een miskraam. De kindersterfte was echter het grootst. Ik heb gezien hoe hun hele lijf met vlekken bedekt was. De pest was zo besmettelijk, dat iemand die nog niet aangetast was een zieke slechts aan behoefde te kijken en hij had het ook. Hoe rijk iemand ook was, sterven moest hij, want niemand was bereid hem een beker water te geven, niet voor al het goud in de wereld...'

Nostradamus werd benoemd als gemeentearts in Aix en heeft gedurende de jaren 1546-1548 de zwarte dood vele slachtoffers ontfutseld.
Toen hij enige tijd later weer in Aix was, moest hij zich verbergen om aan de massale dankbetuigingen van geredden en hun familieleden te ontsnappen.
Gedurende zijn verblijf in Zuid-Frankrijk had Nostradamus vele vrienden gekregen en daarom vestigde hij zich in 1550 als arts in Agen, een stadje aan de Garonne. Hier knoopte hij betrekkingen aan met de beroemde humanist Julius Caesar Scaliger.
Tweede huwelijk in Salon - Profetische gaven - Koninklijk bezoek (Hendrik II) - Dood van de ziener

In 1548 verzocht men hem naar Salon-de-Craux (thans Salon-de-Provence) te komen aangezien zich daar enige gevallen van pest voorgedaan hadden. Hier trad hij voor de tweede keer in het huwelijk met de vooraanstaande, welgestelde Anna Ponce (Pontia) Gemella waar hij zes kinderen bij kreeg, drie dochters en drie zonen.
In Salon begint de tweede grote fase in het leven van de ziener, 'de occulte' fase. Een geheimzinnige macht dwingt hem ertoe door te dringen in de verborgenheden van een hogere sfeer.
Zoals blijkt uit de brief aan zijn zoon Caesar, die aan de eerste zeven Centuriën (zie hoofdstuk "Nostradamus als auteur - De Centuriën") voorafgaat, kreeg hij bij het lezen van occulte schriften die hij later verbrand heeft, de eerste inspiratie. Plotseling overviel hem de gave de toekomst te zien, te begrijpen en op te tekenen.
Nostradamus zegt zijn gave als een geschenk van God te zien; al het andere, zoals astronomische berekeningen en tot op zekere hoogte astrologische aanduidingen, dient voor hem slechts als controlemaatregel en bevestiging van het orakel dat hem door Gods engel ingefluisterd wordt.
Maar laten we verder gaan met zijn levensgeschiedenis. Overal heeft hij zich roem verworven als bestrijder van de pest en hij wordt verafgood door zijn genezen patiënten; maar nu komt hij door zijn profetische gaven in contact met de machthebbers uit zijn tijd.
De koningin van Frankrijk, Catharina de' Medici, gemalin van koning Hendrik II en groot bewonderaar van Nostradamus, ontbood Nostradamus, nadat in 1555 de eerste serie van Centuriën verschenen was, aan haar hof.
Op 15 augustus 1556 kwam de ziener in Parijs aan. De koningin eiste van hem dat hij haar de toekomst van haar Huis zou onthullen. Het moet voor Nostradamus, die de tragische dood van de koning en de ondergang van het Huis van Valois reeds bedekt in zijn Centuriën voorspeld had, bijzonder pijnlijk geweest zijn de koningin enige troostrijke woorden te zeggen. Ook de koning ontving hem in audiëntie. Nostradamus waarschuwde hem ervoor (evenals de beroemde astroloog Lucas Gauric, bisschop van Civita reeds gedaan had) zich niet in een tweekamp te begeven, aangezien er gevaar voor zijn ogen dreigde.

Nostradamus was al bekend bij de welgestelden in Frankrijk, toen op een dag (1 juli 1559) een toernooi werd georganiseerd waar ook de oudere Koning Hendrik II aan deel zou nemen. De jonge Kapitein van zijn Schotse garde, Montgomery, kende de voorspelling van Centurie 1, Kwatrijn 35 en stond erop dat het duel tussen hem en de koning afgelast zou worden. Hendrik wilde hier echter niets van weten en sloeg de waarschuwing van Nostradamus in de wind. Bij de eerste twee aanlopen kregen geen van de twee tegenstanders de andere uit het zadel. Bij de derde aanloop echter, brak de lans van Montgomery en drong door de gouden helm van Hendrik en verwondde hem ernstig. Een ander deel van de lans raakte zijn keel. De koning werd onmiddellijk weggebracht. De lans was diep in zijn linker oog binnengedrongen en had zelfs de hersenen geraakt. Het was onmogelijk de helm af te nemen en na tien dagen (10 juli 1559) folterende pijn stierf Hendrik uiteindelijk. Beide heren hadden een leeuw in hun wapen.
Centurie 1 - Kwatrijn 35

Le lyon ieune le vieux surmontera,
En champ bellique par singulier duelle:
Dans cage d'or les yeux luy creuera,
Deux classes vne, puis mourir, mort cruelle.

De jonge leeuw zal de oude overwinnen
Op het krijgsveld van een enkelvoudig duel.
In een kooi van goud worden zijn ogen doorboord.
Twee klassen; één zal erna een wrede dood sterven.
Het verhaal gaat verder in Centurie 3, Kwatrijn 30.
Na het duel met Henry II, dat de koning het leven kostte, werd de koningin-weduwe tot regentes benoemd. Haar zoon Frans II was immers pas 15 jaar oud. De dood van Henry II was feitelijk een bedrijfsongeval, maar desondanks was Catherina woest. Hoewel Henry II er talloze minaressen op na gehouden had, hield de koningin kennelijk veel van hem en ze eiste het leven van Montgomery. Ze stuurde zes mannen van de koninklijke garde op pad op hem te arresteren. Op 27 mei 1574 werd Montgomery van zijn bed gelicht en overgebracht naar de Conciergerie. Sindsdien is niets meer van hem vernomen.
Centurie 3 - Kwatrijn 30

Celuy qu'en luitte & fer au faict bellique
Aura porté plus grand que luy le pris:
De nuict au lict six luy feront la pique
Nud sans harnois subit sera surprins.

Aan hem die een gepantserd duel is aangegaan op het krijgsveld
Zal de prijs hebben afgenomen van één die groter is dan hij:
's Nachts zullen zes de wrok brengen aan zijn bed
Naakt, zonder harnas, zal hij plotseling worden verrast
Zoals Nostradamus voorspeld had, bestegen na elkaar zijn drie zoons, Frans II, Karel IX en Hendrik III de troon.
Zoals in de tijd gebruikelijk was, heeft ook Nostradamus horoscopen getrokken. Maar zijn kennis van het lot van machtsdragers en landen dankt Nostradamus niet aan astrologische berekeningen, doch aan de goddelijke gave die hij ontvangen had.
Na zijn terugkeer uit Parijs bracht Nostradamus een bezoek aan de hertogin van Savoye, die hem ondervroeg over het geslacht en het lot van het kind dat zij verwachtte. De meester gaf haar ten antwoord dat zij het leven zou schenken aan een jongen, die een groot veldheer zou worden. Het zou kunnen dat hij in een bepaald jaar zwaar beenletsel zou oplopen en hij zou sterven als er een negen voor een zeven kwam. De hertogin schonk inderdaad het leven aan een zoon, die later als Karel van Savoye een belangrijk veldheer werd. In het jaar waarin Nostradamus het zware beenletsel had voorspeld, liet de hertog zich tegenover enkele vrienden spottend uit over de onbetrouwbaarheid van alle toekomstvoorspellingen. Zelfs de beroemdste, toen reeds overleden Nostradamus had zich vergist. Een vriend opperde dat hij zich waarschijnlijk in het jaartal had vergist. Karel stond op en stootte daarbij een zware eikenhouten kast om die op zijn voet terecht kwam, een ongeluk dat hem voor lange tijd aan zijn bed kluisterde. Dit had tot gevolg dat Karel, die nu onder de indruk was, veronderstelde dat hij zeker 97 jaar zou worden aangezien Nostradamus zijn dood voorspeld had in een jaar, waarin een 9 voor een 7 kwam. Karel stierf echter op 69-jarige leeftijd waarbij hij over het hoofd had gezien dat ook hier een 9 voor de 7 kwam (70 jaar!).
Het tweede huwelijk van Nostradamus was zeer gelukkig. Zijn vrouw schonk, zoals al eerder vertelt, hem drie zoons en drie dochters. De oudste zoon heette Caesar. Van hem had Nostradamus de grootste verwachtingen. Caesar werd kort voor 1555 geboren.
In 1564 viel Nostradamus een bijzondere eer te beurt. De koningin-weduwe Catharina de' Medici bracht hem, samen met haar zoon koning Karel IX een bezoek in Salon. Zij ontving hem op 18 oktober 1564 op het kasteel de l'Empiri. De schilder Denis Valverane heeft deze beroemde scene vereeuwigd op een doek dat nog steeds in het museum van het kasteel hangt. De koningin is gezeten en achter haar staat de jonge koning Karel IX. Nostradamus staat voor haar met de hand op het hoofd van een naakte jongen.
Deze jongen is prins Hendrik van Navarre, de latere koning Hendrik IV van Frankrijk. Van hem had Nostradamus voorspeld, dat hij eens de Franse troon zou bestijgen, een voorspelling die in 1590, toen het Huis Valois in de mannelijke linie uitstierf, in vervulling ging. Karel IX benoemde Nostradamus tot zijn lijfarts en schonk hem 200 gouden dukaten, van Catharina kreeg hij nog eens 100 dukaten.
In het Maison de Nostradamus bracht de arts/astroloog de laatste 19 jaar van zijn leven door.
In zijn boek La première face du Janus François, dat in 1594 verscheen bij de Erven Pierre Roussin te Lyon, geeft de schrijver Jean Aimé de Chavigny, een vriend van de ziener, ons een beschrijving van Nostradamus' uiterlijk en karakter. 'Hij was niet groot, maar stevig gebouwd, blijmoedig en vrolijk. Hij had een hoog voorhoofd, een rechte neus, grijze zachte ogen die echter, als hij vertoornd raakte, vuur spogen. Alhoewel hij ernstig was, had hij een groot gevoel voor humor, hij lachte graag en vaak. Hij had rode wangen en tot op het laatst was zijn gezichtsvermogen bijzonder goed. Hij had, als alle mannen uit zijn tijd, een volle baard en zijn gebit was gaaf.'
Het beste portret dat van Nostradamus bestaat, is door zijn zoon Caesar geschilderd en hangt in Salon.
Tot aan zijn laatste levensjaren genoot de ziener een goede gezondheid. Na het bezoek van de koning begon hij te sukkelen. Hij leed aan jicht en werd kortademig. Zijn sociale positie was bijzonder moeilijk. Men verdacht hem er ten onrechte van dat hij naar het calvinisme neigde. Het zwaard van de Inquisitie hing voortdurend boven zijn hoofd en slechts de vriendelijke betrekkingen met het koningshuis behoedden hem voor het allerergste. Nadat hij teruggekeerd was uit Arles, voelde Nostradamus de dood naderen. Hij schreef toen in Présage (Voorspellingen) 141:
'Teruggekeerd leg ik des Konings gave neder.
Het is volbracht - ik ga tot God.
Geliefden, vrienden, bloedverwanten
Zij komen waar ik dood gevonden wordt.'
Op de avond van de 1ste juli 1566 voelde Nostradamus zich vrij goed. Toen zei hij tegen zijn vriend Chavigny: 'Bij zonsopgang zul je me niet meer levend aantreffen.' Op de morgen van de 2de juli stapte de ziener uit bed en viel neer. Toen men hem vond, was hij gestorven. Zijn stervensuur was hem bekend, want eind juni van datzelfde jaar schreef hij in een exemplaar van Stadius' efemeriden bij de 2de juli: 'Hic prope mors est.' (Hier is de dood nabij).
Het stoffelijk overschot van de ziener werd in de wand van de franciscanerkerk (Cordeliers) te Salon, links van het hoofdportaal, bijgezet opdat zijn tegenstanders, zoals hij het zelf in zijn testament formuleerde, 'niet met hun vuile poten op mijn strot kunnen gaan staan'.
Zijn weduwe liet een grafsteen naar Italiaans voorbeeld aanbrengen met een tekst die ontleend is aan de grote Romeinse geschiedschrijver Titus Livius:
D.      O.      M.
CLARISSIMI OSSA MICHAELIS NOSTRADAMI VNIVS OMNIVM
MORTALIVM IVDICIO DIGNI CIVIS PENE DIVINO CALAMO
TOTIVS ORBIS EX ASTRORVM INFLVXV FVTVRI EVENTVS
CONSCRIBERENTVR. VIXIT ANNOS LXII MENSES VI DIES XVII.
OBIIT SALONE ANNO MDLXVI QVIETEM POSTERI NE INVIDETE.
ANNA PONTIA GEMELLA SALONIA CONIVGI OPTAT U. FELICIT.

Gewijd aan de allerbeste, hoogste God,
Hier rust het gebeente van de zeer eminente Michel Nostradamus, uitzonderlijk
hooggewaardeerd door alle stervelingen, door wiens welhaast goddelijke
ganzenveer op grond van de gang der sterren de gebeurtenissen van de hele
aardbol werden beschreven. Hij leefde 62 jaar, 6 maanden, 17 dagen.
Hij stierf in Salon, in het jaar 1566; u die na hem komt, misgun hem zijn rust niet.
Anna Pontia Gemella uit Salon wenst haar echtgenoot de eeuwige zaligheid.
Het graf werd al snel een populaire bedevaartsplaats en in 1700 besloot het kerkbestuur om het stoffelijk overschot een meer voorname plaats in de kerk te  geven. Dit tweede graf van Nostradamus heeft de eeuwigheid echter ook niet doorstaan.
Ondanks het verzoek de rust van de dode niet te verstoren, is het graf van Nostradamus in 1791, in de tijd van de Franse revolutie, nogmaals geschonden. Dronken en bijgelovige soldaten hadden het graf geopend en stonden  midden in de kerk met de botten van de ziener te gooien. Midden in het groepje stond een soldaat, sommige verhalen spreken van een officier, die wijn  dronk uit de schedel van Nostradamus. (Volgens legenden zou dat bovennatuurlijke krachten geven.) Het duurde niet lang, even later werd de soldaat / officier getroffen door een kogel en stierf ter plekke. De volgende dag werden de botten verzameld en herbegraven in een andere kerk in Salon, de gotische kerk van Saint Laurent, waar zijn graf en portret nog steeds te zien zijn. Men dacht onmiddellijk aan de voorspelling die Nostradamus in Centurie 9, Kwatrijn 7 geschreven had: 'Wie mijn graf opent, zal onheil overkomen!'
Centurie 9 - Kwatrijn 7

Qui ouvrira le monument trouvé,
Et ne viendra le serrer promptement:
Mal lui viendra et ne porra prouvé,
Si mieux doit estre roi Breton ou Normand.

Wie het gevonden graf opent,
En wie het niet onmiddellijk weer sluit:.
Ongeluk zal hem overkomen en niemand zal het kunnen bewijzen,
Het ware beter geweest als hij een Bretonse of Normandische koning geweest was.
De stad Salon heeft voor Nostradamus een gedenkteken opgericht dat tevens als waterput dienst doet. Op
2 juli 1966, de 400ste gedenkdag van de dood van de ziener, bracht een helikopter een nieuw gedenkteken naar Salon, een werkstuk van de beeldhouwer François Moucher uit Marseille.
De oudste zoon van Nostradamus, waarvan hij hoge verwachtingen had, heeft zijn vader niet teleurgesteld.
Caesar werd een belangrijk wetenschapsman en schreef een geschiedwerk over de Provence.
Een exemplaar van dit boek bevindt zich in de universiteitsbibliotheek van Halle. Lodewijk XIII benoemde Caesar Nostradamus tot kamerheer en verhief hem in de adelstand.
De tweede zoon, die evenals zijn vader Michael heette, was praktizerend astroloog, maar zonder veel succes. Hij voorspelde de brand van de tijdens de godsdienstoorlog belegerde stad Le Pourzin. Toen zijn voorspelling niet uitkwam, stak hij het vuur zelf aan; hij werd gegrepen en in 1574 ter dood gebracht.
De derde zoon, Andreas, ging in het klooster. De oudste dochter, Madeleine, trouwde met de edelman Paul de Chouquin, Anna en Diana Nostradamus bleven ongehuwd. Nostradamus liet een aanzienlijk vermogen na.
Met zijn vooruitziende blik en zijn grote sociale betrokkenheid had Nostradamus reeds voor zijn dood grote sommen geld beschikbaar gesteld aan de ingenieur Adam de Capronne, waarmee deze de grote moerasgebieden in de Rhône-delta nabij Craux drooglegde en daardoor achttien bloeiende dorpen stichtte. De stad Salon heeft ook voor hem een gedenkteken opgericht.
Isabella van Castilië
Ferdinand van Aragón
Catharina de' Medici
Hendrik II
Maison de Nostradamus
Nostradamus
Grafsteen Nostradamus
Saint Laurent
Levensloop, Levenswerk en Persoonlijkheid