Nostradamus
... een nieuwe visie ...
Laatst bijgewerkt:
12 november 2016
DE VOORSPELLINGEN
ONJUISTE INTERPRETATIES
Napoleon Bonaparte
15 augustus 1769 - 5 mei 1821

De opkomst van Napoleon Bonaparte
Centurie 1, Kwatrijn 60

Veldtocht Sardinië,
22 februari 1793
Centurie 3, Kwatrijn 87

Eerste consul van Frankrijk
Centurie 4, Kwatrijn 54

Grote Sint-Bernhardpas,
mei 1800
Centurie 5, Kwatrijn 20

Inname Milaan
Centurie 3, Kwatrijn 37

Kroning tot keizer van Frankrijk,
2 december 1804
Centurie 8, Kwatrijn 57

Invasie in Rusland, 1812
Centurie 4, Kwatrijn 75

Slag bij Moskou, 1812-1813
Centurie 8, Kwatrijn 85

Verbanning naar Elba,
6 april 1814
Centurie 10, Kwatrijn 24
 
1e Wereldoorlog 1914-1918

Aanleiding tot de
Eerste Wereldoorlog 1914-1918
Centurie 9, Kwatrijn 55

*** UPDATE ***
Oorlogsvoering in de lucht, beide wereldoorlogen
Centurie 1, Kwatrijn 64

*** UPDATE ***
Kerk "St-Gervais-et-St-Protais" geraakt door Parijs-Geschut
29 maart 1918
Centurie 3, Kwatrijn 6
De eerste die zich ooit serieus bezig heeft gehouden met het probleem van de tijdsleutel in de profetieën van  Nostradamus, was de Fransman Le Pelletier, en zegt over dit probleem het volgende: 'Er bestaat een sleutel tot  de Centuriën, maar zelfs als men die zou kennen, zou het moeilijk zijn die te hanteren, door talloze verdraaiingen, veranderingen en dwaalwegen van het orakel, de Centuriën. De sleutel bestaat uit het herhalen van zekere specifieke begrippen die men moet onderkennen, vooral waar ze in de klanken van vijf of zes verschillende talen ondergebracht zijn. Het gaat om hun etimologische waarde met alle parafrases, antifrases, anagrammen, synoniemen, homoniemen, die Nostradamus' flitsende geest daarbij toepast.' Le Pelletier probeert tot de oplossing van het raadsel van de tijdsleutel te komen door de Centuriën te hanteren bij het verklaren van historische feiten. In zijn boek geeft hij een uiteenzetting van de geschiedenis van de Franse koningshuizen en andere regeringsvormen. Daarna confronteert hij de feiten met de profetieën van  Nostradamus en komt zodoende tot zijn conclusies. Dit was een uitmuntend idee, maar ondanks zijn vernuftige deducties en combinaties kon ook Le Pelletier in zijn voortreffelijke boek het raadsel niet oplossen.
Hoewel de tijd van een definitieve oplossing van het probleem nog in een ver verschiet ligt, komen toch reeds nu  enige punten duidelijk naar voren. we zullen deze aan een beschouwing moeten onderwerpen om het  sleutelprobleem uiteindelijk op te lossen.
Ten eerste de ontdekking van le Pelletier dat zes opeenvolgende verzen hetzelfde onderwerp behandelen. Dit  zijn de zogenaamde 'paus-verzen' (Centurie 5 - Kwatrijnen 74 t/m 79), die volgens mij doelen op de grootste  pausen van de contrareformatie. Dit is een opmerkelijk blok voorspellingen, dat wel eens een sleutelpositie in zou kunnen nemen bij het decoderen van de kwatrijnen.

Vervolgens zijn er de kwatrijnen 40 en 41 van Centurie 7, die de ontraadseling van de sleutels zou bevatten.
Voorts zijn er in de tijden heel wat mensen geweest die via de meest ingewikkelde berekeningen hebben  getracht achter de codering te komen, maar tot op heden nog steeds zonder succes.
Er is een grote tegenstelling tussen de klare, duidelijke taal van Nostradamus en de ontstellende warboel in de  traditionele volgorde van de kwatrijnen. Dit contrast wettigt de veronderstelling dat de meester in de kunst van zinvolle dubbelzinningheden ons het begrijpen van zijn voorspellingen met opzet bemoeilijkt heeft door middel van een uitermate geraffineerde code.
Nostradamus heeft altijd gezegd dat hèm voor iedere voorspelde gebeurtenis het juiste jaar bekend was. Voor  zover wij in staat zijn dit te verifiëren, klop dat. Dit wettigt de veronderstelling dat het in alle gevallen op zal gaan.  Het is echter niet gemakkelijk een sluitend motief te vinden voor zijn handelwijze. De profeet beroept zich onder  andere op de bedreiging door de kerkelijke Inquisitie, maar dit kan nauwelijks als voldoende reden gezien  worden. Nostradamus was zeer wel in staat om een boek te schrijven dat de Inquisitie geen wapen in handen zou geven, maar dat aan de andere kant, met enige aanwijzingen van hem, door het nageslacht ontcijferd zou  kunnen worden. Een tweede argument kan zijn geweest dat Nostradamus zich bezighield met de zogenaamde 'geheime wetenschappen'; degenen die zich daarmee bezighielden gingen over het algemeen van het  standpunt uit, dat hun werk alleen maar toegankelijk moest zijn voor ingewijden en dat leken er buiten gehouden  moesten worden.
In het voorwoord van de Centuriën, gericht aan zijn zoon Caesar, deelt hij mee dat er een 'sleutel' bestaat met behulp waarvan men de oorspronkelijke historische volgorde kan herstellen.
Het probleem van de tijdsleutel