Nostradamus
... een nieuwe visie ...
Laatst bijgewerkt:
12 november 2016
DE VOORSPELLINGEN
ONJUISTE INTERPRETATIES
Napoleon Bonaparte
15 augustus 1769 - 5 mei 1821

De opkomst van Napoleon Bonaparte
Centurie 1, Kwatrijn 60

Veldtocht Sardinië,
22 februari 1793
Centurie 3, Kwatrijn 87

Eerste consul van Frankrijk
Centurie 4, Kwatrijn 54

Grote Sint-Bernhardpas,
mei 1800
Centurie 5, Kwatrijn 20

Inname Milaan
Centurie 3, Kwatrijn 37

Kroning tot keizer van Frankrijk,
2 december 1804
Centurie 8, Kwatrijn 57

Invasie in Rusland, 1812
Centurie 4, Kwatrijn 75

Slag bij Moskou, 1812-1813
Centurie 8, Kwatrijn 85

Verbanning naar Elba,
6 april 1814
Centurie 10, Kwatrijn 24
 
1e Wereldoorlog 1914-1918

Aanleiding tot de
Eerste Wereldoorlog 1914-1918
Centurie 9, Kwatrijn 55

*** UPDATE ***
Oorlogsvoering in de lucht, beide wereldoorlogen
Centurie 1, Kwatrijn 64

*** UPDATE ***
Kerk "St-Gervais-et-St-Protais" geraakt door Parijs-Geschut
29 maart 1918
Centurie 3, Kwatrijn 6
Centurie 4 - Kwatrijn 80

Pres du grand fleuue grand fosse terre egeste,
En quinze pars sera l’eau diuisee:
La cité prinse, feu, sang cris conflict mettre,
Et la pluspart concerne au collisee.

Dichtbij de grote rivier grote greppel aarde wegvoerend,
In 15 delen zal het water worden verdeeld:
De stad gevangen, vuur, bloed geschreeuw vanwege conflict,
Grotendeels bezorgdheid vanwege de botsing.
Regel 1

Dichtbij de grote rivier grote greppel aarde wegvoerend,
Voorgeschiedenis

De Maginotlinie was een Franse verdedigingslinie aangelegd tussen 1930 en 1938 op de grens met België, Luxemburg en Duitsland in het noorden en met Italië in het zuiden.

Het doel van de linie was Frankrijk te beschermen tegen een verrassingsaanval zoals die in 1870 had plaatsgevonden, waarbij Frankrijk de Elzas en een deel van Lotharingen aan Duitsland had verloren. Toen de Elzas en Lotharingen na de Eerste Wereldoorlog weer geheel bij Frankrijk kwamen, waren de oude verdedigingswerken niet alleen verouderd, maar ook te ver van de nieuwe grens gelegen. Bovendien had Frankrijk in de Eerste Wereldoorlog zoveel soldaten verloren, dat de grenzen niet afdoende verdedigd konden worden zonder extra maatregelen.

De Franse minister van Oorlog Paul Painlevé was de drijvende kracht achter de linie, maar uiteindelijk diende zijn opvolger en oorlogsveteraan André Maginot (minister van Oorlog van 1922 tot 1929) het plan tot de bouw in 1930 in bij het Franse parlement. Zijn 2,9 miljard franc (tegenwoordig: 1,5 miljard euro) kostende project trok een zware wissel op de Franse economie, juist in een tijd van economische crisis. Verdediging tegen Duitsland werd echter van levensbelang geacht, vooral toen Adolf Hitler aan de macht kwam. Daarnaast zorgde het voor 20.000 banen en voor elektrificatie van de grensgebieden.
Indeling en functioneren

In het noorden bestond de linie uit 22 artillerieforten of Gros Ouvrages (letterlijk vertaald: Groot Werk) en 36 infanterieforten of Petit Ouvrages. In het zuiden werden 23 Gros Ouvrages en 27 Petit Ouvrages gebouwd.
Petit Ouvrage

Een Petit Ouvrage (PO) bestond meestal uit twee of drie kazematten die verbonden waren door ondergrondse gangen. Deze kazematten waren meestal bewapend met twee dubbelloopsmitrailleurs en één 37mm- of 47mm-antitankkanon. Vaak beschikte men ook over een hefkoepel met dubbelloopsmitrailleur. Eén van de kazematten deed dienst als ingang van het fort en was vaak zo’n 100 meter naar achter gelegen. Op het dak bevonden zich één of twee vaste pantserkoepels, bewapend met lichte of dubbelloopsmitrailleur en 50mm-mortier. Ondergronds waren er een kazerne en een elektrische centrale. De bemanning bestond uit maximaal 200 man. Voor elke drie soldaten was één bed voorzien.
Gros Ouvrage

De Gros Ouvrages (GO) beschikten meestal over twee ingangen, één voor munitie en materieel en één voor personeel en meerdere infanterie- en artilleriekazematten. Ondergronds waren er een kazerne, elektrische centrale en munitiemagazijnen. De ingangen en het hoofdmunitiemagazijn lagen vaak meer dan een kilometer achter de kazematten, zodat het fort ook bevoorraad kon worden terwijl het onder vuur lag. Door de verbindingsgang liep vaak een elektrische smalspoortrein voor de bevoorrading.
De bewapening bestond uit 75mm-kanonnen, 135mm-houwitsers, 81mm-mortieren, antitankkanonnen en dubbelloopsmitrailleurs, ingebouwd in hefkoepels en in kazematten. Het bereik van de bewapening was niet toereikend om Duitsland te beschieten. Als men wel over de grens had kunnen schieten, zou dit door Duitsland als een agressieve daad kunnen worden gezien en Frankrijk wilde Duitsland absoluut niet voor het hoofd stoten.
De meeste bewapening was echter flankerend opgesteld. Hierdoor konden de kazematten door aarde toe te voegen en reliëf van het landschap aan het zicht van de vijand onttrokken worden. Ook kon zo een groter deel van het slagveld bestreken worden dan bij frontale opstelling.
Overige werken

Tussen de forten werden meer dan 400 interval-kazematten, infanterieschuilplaatsen en observatieposten gebouwd. Tussen de werken liepen kilometers prikkeldraad en antitankversperringen die werden bewaakt door interval-troepen. Voor de hoofdlinie, vlak bij de grens, lag een linie van voorposten. Militairen woonden hier op of naast kleine kazematten. Zij moesten bij een onverhoedse aanval de hoofdlinie alarmeren en de aanval zo veel mogelijk vertragen door allerlei versperringen op te richten. Achter de hoofdlinie lagen talloze munitie en materieel opslagplaatsen, kazernes waar de bemanning in vredestijd woonde en betonnen transformatorhuizen voor de elektriciteitsvoorziening. Alles was met elkaar verbonden door een netwerk van militaire wegen en 600mm smalspoorbanen. Daarnaast kon men beschikken over een modern telefoonnet en morsezenders.
De bewapening bestond in totaal uit 152 hefkoepels, 344 stukken geschut, 1536 vaste pantserkoepels, 500 antitankkanonnen en meer dan 3000 dubbelloopsmitrailleurs.
De ‘Maginot Linie’ liep een aantal mijlen parallel aan de rivier de Rijn, was ruim 310 kilometer lang en bestond uit een ketting van ondergrondse gangen, forten en ruimten die diep onder de grond gegraven waren en soms wel 7 verdiepingen besloegen.
De ruimten deden o.a dienst als ziekenhuizen, slaapvertrekken, kantoren, munitie kamers, en ga zo maar door. De kuilen die hiervoor moesten worden gegraven vereiste de verwijdering van zo’n driekwart miljoen kubieke meter aarde. Tussen 1930 en 1935 werd de Maginotlinie gebouwd waarbij ook sommige oude vestingwerken uit de tijd van de Eerste Wereldoorlog - zoals die van Thionville, Metz, Verdun en Belfort - werden gemoderniseerd
Het laatste woord ‘egeste’ komt van het Latijn ‘egestio’ hetgeen ‘wegvoeren’ betekent.
Regel 2

In 15 delen zal het water worden verdeeld:
De Maginotlinie was gebaseerd op de ervaringen die in de Eerste Wereldoorlog waren opgedaan. De nieuwe verdedigingslinie was voorbereid op een statische loopgravenoorlog. Tegen de Duitse Blitzkrieg bleek het echter niet opgewassen. Een belangrijk kenmerk van de Duitse Blitzkrieg was dat er veel gebruik werd gemaakt van lichte infanterie. Deze infanterie was gemakkelijke te mobiliseren en was daardoor in staat zich snel te verplaatsen.

Tijdens de invasie van 1940 negeerden de Duitsers heel slim de verdediging van de Maginot Linie en kwamen via Luxemburg en de Belgische Ardennen met een heel legerkorps, in het licht verdedigde gebied in de buurt van Sedan, binnenvallen.
Het Franse opperbevel dacht (ten onrechte) dat de Duitsers nooit via de Ardennen zouden komen en had daarom de linie hier zwak uitgebouwd. De personele bezetting bestond hier voornamelijk uit onervaren troepen en oudere reservisten.
Het enige Maginotfort dat de Duitsers veroverden was het Petit Ouvrage Ferté. De gehele 107-koppige bemanning sneuvelde door verstikking.
De Fransen trokken zich wijselijk terug en zagen in dat ze geen enkele kans van slagen hadden.
Via Sedan stootten de Duiters door naar AbbeVille, een toegangspoort tot Europa aan de rivier de Somme in noord-west Frankrijk waarbij het geallieerde leger in België afgesneden werd.
De Duitse troepenbeweging van Sedan naar Abbeville verliep zeer snel, en werd door drie verschillende divisies uitgevoerd. Om Abbeville echter te kunnen bereiken moest elke divisie een kanaal en 4 rivieren oversteken, in totaal dus 3 x 5 = 15 keer.
De rivieren waren het Ardenner Kanaal, waar de Maas en Aise samen komen, de Maas zelf, de Serre, de Oise en de Somme, in het noorden van St Quentin.
Regel 3

De stad gevangen, vuur, bloed geschreeuw vanwege conflict,
De stad die hier ingenomen wordt, is dus vrijwel zeker Abbeville, de rest van deze regel mogelijke duidelijk zijn.
Regels 1 en 4

Dichtbij de grote rivier grote greppel aarde wegvoerend,
Grotendeels bezorgdheid vanwege de botsing.

Er is aanzielijke ironie in de eerste regel en laatste regel samen.
De Fransen hadden de intentie om een verdedigingswal te construeren die de Duitsers zou tegenhouden en waarvan de verwachting was dat de Duitsers daar grote moeite mee zouden hebben. Maar heel verstandig negeerden de Duitsers deze linie en gingen er omheen.
Zoasl verteld hadden de Fransen geen verdeding ter hoogte van de Belgische Ardennen en natuurlijk  juist daar hadden de Duitsers hun aanval geconcentreerd.
Dit Duitse plan bepaalde de uitkomst van de strijd voor Frankrijk, en verklaart de reden waarom Nostradamus het belangrijk genoeg vond om dit te noemen.
Als de Fransen dit kwatrijn juist hadden ge-interpreteerd en de linie ook ter hoogte van Sedan hadden uitgebouwd was de Duitse aanval misschien afgeslagen en zou het verloop van de oorlog anders geweest zijn en zou dit kwatrijn nooit zijn uitgekomen ….
Maginot Linie
Dwarsdoorsnede van een fort
Eén van de vele forten
Maginot Linie
De Maginot Linie en de inname van Frankrijk